Frywolitkowy taniec swój własny ma rytm ..

Mój taniec z frywolitką trwa ... Nie jesteśmy parą idealną ... Do walca czy rumby jeszcze nam daleko ... Deptamy sobie wzajemnie po paluchach Emotikon smile Krok mało pewny, nierówny ale chyba łapiemy rytm? Skoczne efekty z podskokami ale nawet profesjonalnym parom zdarzają się wpadki . Dążymy do doskonałości Emotikon smile Koniczynki staram się okiełznać .. Ciacham kiedy stwierdzam, że powtórka potrzebna ale chyba nie jest aż tak źle?

I musiałam odciąć poprzednie koniczynki bo bardzo bardzo mi się nie podobały :)

Skoczne jeszcze są ale wierzę, że po praniu uda mi się wszystko ładnie poprostować

Pikotki także wymagają naciągania.. Pewnie Kiedyś uda mi się tak robić, żeby już w trakcie pracy miały swój kształt. Nie załamuję się. Toć nie każdy od razu tańczył walca .

Sweterkowo obrusowo

Z obrusem walczę choć teraz czas kradnę dla frywolitki .. Staram się od czasu do czasu choć parę rzędów przerobić . Porwałam się na dużą pracę. Zarzekam się wciąż: To ostatni raz ... I pewnie sama siebie oszukuję... Duże rzeczy po prostu przyciągają mnie jak magnes ..

 Nie chwaliłam się jeszcze swoim sweterkiem . Pierwszy raz taki robiłam.. Na okrągło od dołu. Metodą prób i błędów .. Prując i mierząc powstał ON... Włóczka Nako Estiva .. Polecam gorąco .. Jeśli popełnię jeszcze jakiś letni sweterek to na pewno z niej . A to bohater:

Frywolne koślawienie ..

Zaniedbałam ten blog ... Powodów wiele i lepiej o nich nie mówić ... Czas się wciąż kurczy więc jak harpia wydzieram z niego małe chwile na dłubanie ... Szydełko wciąż walczy z obrusem .. Plan ambitny - mam nadzieję, że do świąt się wyrobię .
Tymczasem ....
Moja wielka miłość frywolitka . Do tej pory igiełkowa. Powstające robótki nie wzbudzały euforii dlatego też postanowiłam okiełznać czółenko ... Wspomagana filmikami i poradami czarownic frywolitkujących walczę ... Chciałam nawet spróbować i zacząć od małych rzeczy ale gdzie tam ... Renulkowa serweta nie dawała spokoju. Kiedyś już takową poczyniłam igiełką. Pomyślałam- co szkodzi spróbować i porównać efekty ..
Zaczęłam z niewielką wiarą w to, że dam radę .. Nie przytoczę padających w kierunku czółenko słów ...
 Dałam mu popalić a ono mi.. Ze złości nieraz nim ciskałam gdzieś w otchłań... Zrezygnowana odpuszczałam by szydełkiem sobie humor poprawić... Odczekiwałam jakiś czas by znów próbować. Bo jak to mogło by być .. Pokonana przez takie niewielkie,, coś"? W życiu... Ponawiałam próby ..
 To moje początki

Nitka zaczęła ,, flipać" ku mojemu wielkiemu zadowoleniu . Światełko w tunelu zaczęło coraz jaśniej świecić ... Zdecydowałam, że czas na start. I zaczęło się .. Renulkowa   http://renulkowy.blox.pl/html/1310721,262146,169,170.html?1 serweta  rozpoczęta ..   Frywolitka wessała mnie w swój świat ..
 Kupiłam nitkę ecru i rozpoczęłam próbę . Dziś wiem, że to nie mój kolor . Dziwne to ale po prostu mi nie szło .. Dziewczyny poleciły mi Anchora. To nie był dobry wybór. Nitka pewnie wspaniała ale nie dla takiego laika jak ja.. Sztywna i moje bezkształtne łuczki i kółka zniekształcała jeszcze bardzie . Usłyszałam: Zostaw ją bo się całkiem zniechęcisz ... Poleciałam do pasmanterii ( rodzina mi głowę oberwie jak to wyjdzie na jaw) Kupiłam DMC 20 .. Kolejna próba ... Nitka nawet nawet .. W paluchach sprawowała się nieźle ale słabo nad nią panowałam...   I znów wizyta w passs ... O zgrozo . Nie mówcie nikomu ... DMC 10 oczywiście w bieli . I pyknęło ... W końcu
 To efekty

I kolejny rządek:

Wiem , wiem krzywe to i skoczne . Ale nie łamię się bo dzięki temu ćwiczę ... Po pierwsze łączenia . Po drugie dołączanie nitki ... I moje motto na dziś : Nitka jest inteligentna - słuchaj jej .. Dostrzegłam to dopiero teraz. Wcześniej wyklinałam koniczynki. Nie lubię ich - chyba ... He he .. Chyba bo proste kółka i łuczki też mi dały w kość.. Trzeba pilnować nitki . Odpowiednio odwracać  robótkę ... I idziemy do przodu .. :).. Dopiero teraz skupiam się bardziej nad równym zaciąganiem słupków .. Zresztą widać to na łuczkach początkowych ...  Nie łamię się - stopniowo zapanuję nad wszystkim .. A serwetka? Cóż , nie będzie ideaalna a do Renulkowej będzie daleko . Co tam . Najważniejsze , że będzie moja , własna  .. I wiecie co?
Chyba oprawię ją w ramki . Będzie co wspominać :)

Nie leżę i nie pachnę tylko . Moje ADHD rąk wciąż aktywności wymaga ..

Zarobiona jestem- można by rzec... Zarobiona w takim sensie, że szydełkiem wciąż wywijam. Towarzystwo do wspomnianej wcześniej firaneczki powstało - i owszem. Tylko zaprezentować nie było kiedy, więc zaległość nadrabiam:

 ADHD rąk uaktywnione było nadal więc obiecaną prezentową zazdrostkę poczyniłam. Poprosiłam o wymiary okna... I cóż. Powstała takowa- nawet dwie. Jednak nijak , jak się okazało na okienku wyglądały.. Wina nie po mojej stronie ... Wymiary niekonkretne miałam..  Oto ona jeszcze wersja robocza ..

A tu już w towarzystwie natury

 Tak więc zazdrostki nadal wykonać muszę- większe tym razem. Spieszyłam się straszliwie i co? Trzeba zwolnić było i termin przesunąć. Nitka się plątała czym do szału mnie doprowadzała. Potrzeba matką wynalazku. Rózne cudeńka na necie gdzieś , kiedyś widziałam. Wyszperałam w domku kilka rzeczy: wiaderko po serku , patyczek do szaszłyka i ustrojstwo powstało by pracę ułatwiać.

Nietknięta  długo frywolitka dostała swoją szansę .. Po zawziętych ćwiczeniach czółenkiem, które nadal mnie lekceważy- tak na osłodę po igłę sięgnęłam i wydłubałam:

Kwadraciki, które kiedyś pokazywałam ciepnęłam w kąt. Dlaczego? A to dlatego, że próby zszywania ciśnienie mi podniosły. Wygląda to fuuuuuuuuu.. Podszkolić się muszę . Szycie spruć i na nowo spróbować.
Czym teraz zajęte łapki mam? Ano wymyśliłam sobie ... Wzór mnie zafiksował i bieżniczek dziubię...

I tak oto chaotycznie jak przeciąg tu wpadłam. Pokazałam co mam by utrwalić i potwierdzić chwile ,, zajętości:":P Wracam do robótek ..

Moja zazdrosna zazdrostka...

Niby tyle mam czasu a pod koniec dnia widzę ile to rzeczy zrobić nie zdążyłam.. Pogoda robi swoje pewnie- bo w głowie szum. Chęci są ale co z tego kiedy ręce opadają. Jakaś niezorganizowana jestem. Jednak nie leżę, by pachnieć tylko. W ostatnim czasie szydełkiem wojuję.. Zachwycona schematem pokusiłam się o zazdrostkę...
 Obfociłam ją niemiłosiernie .. Dumna jestem , że hej... I pomyślałam: sama taka, samotna.. Chwyciłam za szydełko by towarzystwo jej dorobić ...

Niebezczynny czas....

Nieogarnięta jestem ostatnio . Święta za pasem ... Twórczy przedświąteczny czas... Małe spowolnienie po świętach ... Igła z rąk wypada jakoś, więc chwyciłam za szydełko . Dłubię i kombinuję ...
A przed świętami wydłubałam sobie wymarzoną firaneczkę ... Może za jakiś czas zaserwuję sobie jeszcze jakąś ? Kto wie....

 

 I kilka jajeczek na szydełku zdołałam zrobić... Kilka z nich powędrowało do innego domku ....

 Bezczynnie nie minął ten czas... Póki co frywolitkową osłonę na świecę zrobiłam.. Na igiełce i czepiam się sama siebie bo czółenko nadal górą. Nie chce się ustrojstwo dać opanować...
A dziś ?.. Od kilku dni ręce i myśli zajęte kwadracikami ... Małe części , z których coś pewnie powstanie. Nie mam jeszcze pomysłu co ale dłubię wystawiając twarz do słonka ...

Wymyśliłam sobie i mam..

Zapragnęło mi się jajko mieć... Zakupione styropianowe czekają na wstążki. Tymczasem w przerwach między szydełkiem a drutem na igiełce wywijałam... Oglądałam, wzdychałam, zachwycałam pracami innych . W końcu pomyślałam: co tam spróbuję. Nadmuchany balon posłużył za stelaż.. Igiełka fikać zaczęła i tak kombinując jajo wydziergałam. Spore bo ok 20 cm. Ażurowe się marzyło ( stąd balon)

 W końcu nadszedł czas kiedy balon musiałam ,,spęknąć"  I taki to efekt końcowy:

 Szydełko bezczynne też nie było. Wydłubało dwa szale :